به گزارش گروه سیاسی نوبنیاد؛ در ۷۲ ساعت گذشته مناظره سیاسی به موضوع اول فضای سیاسی کشور تبدیل شده است؛ نه به دلیل عمق مباحث مطرحشده، بلکه به دلیل رفتاری که از سوی یکی از طرفین مناظره سر زد و بار دیگر این سؤال را پیش روی افکار عمومی قرار داد که برخی افراد چگونه و با چه منطقی به جایگاه نمایندگی مجلس راه پیدا میکنند.
مناظره امیرحسین ثابتی، نماینده تهران، و محمدمهدی شهریاری، نماینده بجنورد در مجلس شورای اسلامی، به دلیل رفتار و گفتار عجیب شهریاری بهشدت حاشیهساز شد. نماینده بجنورد در این مناظره چنان به خشونت کلامی و ادبیات هتاکانه و حتی ناموسی روی آورد که مرز میان یک اختلافنظر سیاسی و یک دعوای خیابانی را عملاً از میان برد.
ماجرا از این جهت اهمیت بیشتری پیدا میکند که این ادبیات از سوی کسی مطرح میشود که سالها در دستگاه دیپلماسی فعالیت کرده و در دولت روحانی استاندار آذربایجان غربی بوده است. با این حال، آنچه در این مناظره دیده شد، بیشتر از آنکه نشانی از گفتوگوی سیاسی داشته باشد، تصویری از عصبانیت، هتاکی و بیاحترامی به مردم ایران بود.
واکنشهای گسترده به ادبیات سخیف شهریاری
محمد منان رئیسی، نماینده مردم قم، با انتشار بخشی از اظهارات شهریاری در کانال شخصی خود نوشت:
«پیشنهاد میکنم مرکز پژوهشهای مجلس، پژوهشی را با این موضوع در دستور کار قرار دهد که چرا نمایندهای که باید عصاره فضائل ملت باشد از مهمترین ارث پدریاش هم محروم مانده است!»
عباس بیگدلی، نماینده تاکستان، نیز با اشاره به مناظره ثابتی و شهریاری نوشت: «توهین به حضور و اراده ملت در تجمعات، توهین به ستون نظام است. جناب ثابتی با صراحت و شجاعت از حریم مردم و منطق مطالبهگری دفاع کرد. تراز مجلس انقلابی همین مرزبندی دقیق با نگاههای اشرافی و تحقیرآمیز به مردم است.»
نماینده ولیفقیه در استان خراسان شمالی، حجتالاسلام والمسلمین رضا نوری نیز در خطبههای نماز جمعه درباره اظهارات شهریاری گفت: «این حرفها، حرف یک نفر آدم انقلابی و حتی معتقد به آیات الهی نیست.»
مهدی کوچکزاده، نماینده مردم تهران نیز با انتقاد از رفتار شهریاری اعلام کرد که چنین رفتارهایی از سوی او مسبوق به سابقه است و پیشتر نیز نسبت به رفتار او اعتراض کرده، اما اقدام مؤثری در این زمینه صورت نگرفته است.
واکنشها به شهریاری حتی در شهر خود او نیز ادامه پیدا کرد. گروهی از مردم بجنورد با برگزاری تجمعهای شبانه، ضمن انتقاد از رفتار نماینده خود، از مردم ایران عذرخواهی کردند. پلاکاردهای اعتراضی علیه شهریاری در برخی میادین شهر به نمایش درآمد و شماری از شهروندان نیز با امضای طوماری خطاب به دادستان، خواستار برخورد با او شدند.
اظهارات خلاف امنیت ملی
اما مسئله شهریاری تنها هتاکی و ادبیات چالهمیدانی او نیست. بخش مهمتر ماجرا، مواضعی است که نماینده بجنورد در این مناظره درباره مسائل اساسی کشور مطرح کرد.
شهریاری در این مناظره به گونهای سخن گفت که گویی نماینده ایالات متحده آمریکا در حال دفاع از منافع آن است. او با لحنی تحقیرآمیز درباره بودجه نظامی کشور سخن گفت و توان ایران برای ایستادگی در برابر آمریکا را زیر سؤال برد. او به دلیل نزدیکیاش با رئیس مجلس و تیم مذاکرهکننده از توافقی دفاع کرد که شکست و هزینه سنگین آن بر کشور بر همگان عیان شده است و در ادامه در موضعی عجیب، خواستار بازگشایی تنگه هرمز شد؛ موضعی که با منافع ملی ایران در تعارض کامل قرار دارد و تامین کننده منافع متجاوزان به ایران است.
شهریاری سالها در حوزه دیپلماسی و مدیریت اجرایی فعالیت داشته و همین مسئله، اهمیت مواضع او را بیشتر میکند. پرسش اینجاست که چگونه تفکری که سالها در بخشهایی از مدیریت اجرایی و سیاست خارجی کشور حضور داشته، همچنان با وجود تجربههای متعدد، توان داخلی کشور را دستکم میگیرد و راهحل مشکلات ایران را در مذاکره با طرفی میبیند که بارها از توافقات خود خارج شده است.
