گزارش اخیر بنیاد یهودی امور امنیت ملی (JINSA) را باید فراتر از یک تحلیل سیاسی یا توصیه به کاخ سفید دانست. این گزارش که به قلم میخائیل ماکوسکی و بلیز میستال، رئیس و معاون این اندیشکده صهیونیستی نوشته شده، در واقع تصویری روشن از نگاه محافل حامی اسرائیل به بحران میان ایران و آمریکا ارائه میدهد؛ نگاهی که در آن نه دیپلماسی معنا دارد و نه توافق، بلکه تنها زبان مطلوب، زبان فشار، جنگ و بیثباتسازی است.
نویسندگان گزارش از همان ابتدا با لحنی عصبی و طلبکارانه به دونالد ترامپ میتازند و مینویسند که او به دلیل واکنشهای ناکافی نظامی و پذیرش آتشبس، در مسیری گرفتار شده که ممکن است یک عملیات نظامی را به «شکست استراتژیک» تبدیل کند. آنها حتی واکنش محدود آمریکا به اقدامات ایران را نشانه ضعف دانسته و تصریح میکنند که ترامپ باید از این فرصت برای ازسرگیری حملات نظامی استفاده میکرد.
اما آنچه این گزارش را مهم میکند، توصیههای جنگطلبانه آن نیست؛ بلکه اعترافی است که ناخواسته در لابهلای سطور آن دیده میشود. نویسندگان اذعان میکنند که ترامپ در یک بنبست گرفتار شده است؛ بنبستی که نه با تهدید حل شده و نه با تحریم و نه با عملیات نظامی. در متن گزارش آمده است که «رئیسجمهور آمریکا میان دو مسیر گرفتار مانده؛ از یک سو حاضر نیست توافقی را بپذیرد که به زعم آنان موجب تقویت ایران شود و از سوی دیگر از تبعات گسترش جنگ و پیامدهای اقتصادی و امنیتی آن هراس دارد.»
سالها فشار حداکثری، تحریم، عملیات خرابکارانه، ترور و نهایتا دو جنگ 12 روزه و 40 روزه قرار بود ایران را به نقطه تسلیم برساند، اما اکنون یکی از مهمترین اندیشکدههای نزدیک به تلآویو از رئیسجمهور آمریکا میخواهد برای خروج از بنبست، جنگ را گسترش دهد. در بخش دیگری از گزارش، ماهیت واقعی این پروژه آشکارتر میشود. نویسندگان پیشنهاد میکنند آمریکا حملات خود را از سر بگیرد، تأسیسات موشکی و هستهای ایران را هدف قرار دهد، زیرساختهای انرژی را تخریب کند، صادرات نفت ایران را مختل سازد و حتی از مخالفان جمهوری اسلامی حمایت تسلیحاتی به عمل آورد. این توصیهها نشان میدهد مسئله اصلی این جریان نه پرونده هستهای و نه امنیت منطقه، بلکه تضعیف قدرت ملی ایران و ایجاد بیثباتی داخلی است.
نکته قابل تأملتر آن است که نویسندگان با صراحت مینویسند «هیچ توافقی نباید صورت گیرد» و مدعی میشوند هر توافقی تنها به مشروعیت و توان اقتصادی جمهوری اسلامی کمک خواهد کرد. این جمله بهخوبی نشان میدهد که از نگاه محافل صهیونیستی، مسئله صرفاً نوع توافق نیست؛ بلکه آنها اساساً از هر وضعیتی که به تثبیت قدرت ایران منجر شود نگران هستند. به همین دلیل نیز نسخه پیشنهادی آنان نه مذاکره، بلکه تشدید فشار و گسترش درگیری است.