دفتر هیئت دولت اخیراً طی اطلاعیه‌ای قابل‌تأمل، از عموم شهروندان و صاحب‌نظران خواسته است تا پژوهشگران، نخبگان، صاحب‌نظران و افراد دارای تجربه و دانش تخصصی، طرح‌های پیشنهادی خود را برای حل مسائل کشور ارائه کنند. این فراخوان که از سوی معاونت مطالعات دفتر هیئت دولت و با عنوان «نخستین فراخوان عمومی نظام جامع پیشنهادهای دولت» منتشر شده است، از استادان دانشگاه، پژوهشگران، اندیشکده‌ها، کارشناسان، مدیران، فعالان اقتصادی و اجتماعی و سایر افراد دارای طرح و پیشنهاد کاربردی دعوت می‌کند تا پیشنهادهای خود را در زمینه بهبود سیاست‌ها، اصلاح فرایندهای اجرایی، ارتقای خدمات عمومی و حل مسائل کشور ارائه دهند.
آن‌گونه که دولت اعلام کرده، نظام جامع پیشنهادهای دولت با هدف ایجاد سازوکاری منسجم برای دریافت، بررسی، تکمیل، ارجاع و پیگیری طرح‌های پیشنهادی طراحی شده است. در این چارچوب، پیشنهادهای دریافت‌شده پس از بررسی‌های کارشناسی و در صورت برخورداری از ظرفیت لازم، تکمیل شده و متناسب با سطح و ماهیت موضوع، برای ادامه فرایند و پیگیری اجرا در مسیر مناسب قرار خواهند گرفت.
طبق این گزارش، طرح‌های دارای ابعاد کلان و ملی، حسب موضوع، در مسیر بررسی‌های مرتبط در سطح دولت قرار خواهند گرفت و طرح‌های میان‌سطح و اجرایی‌تر نیز برای بررسی و اقدام به دستگاه‌های اجرایی، وزارتخانه‌ها، استانداری‌ها یا سایر مراجع تخصصی مرتبط ارجاع می‌شوند.
نمایشی واضح از دولت بی‌برنامه
نکته قابل‌توجه در فراخوان اخیر دولت، مطالبه دو گزاره «شناسایی مسائل کشور» و «ارائه پیشنهاد برای حل مسائل کشور» است؛ دو موضوعی که پیش‌زمینه و نقطه آغاز فعالیت هر شخص یا جریانی برای ورود به عرصه ریاست‌جمهوری به شمار می‌روند. با این حال، مسعود پزشکیان بارها گفته بود که هیچ برنامه و تصوری از پیروزی در انتخابات و رسیدن به ریاست‌جمهوری نداشته است. او حتی یک‌بار گفته بود که صرفاً برای افزایش میزان مشارکت در انتخابات نامزد شده است!
ماحصل این رویکرد، استقرار دولتی بی‌برنامه در ایران بود که نه اولویت‌ها را می‌شناخت و نه برای چالش‌های داخلی و بحران‌های حوزه سیاست خارجی، برنامه و راهکاری داشت. وضعیت امروز کشور نیز در واقع هزینه همین بی‌مبالاتی است و مردم هر روز آثار این رویکرد را در معیشت و زندگی خود تجربه می‌کنند.
خود پزشکیان نیز طی دو سال اخیر به این واقعیت اذعان داشته است؛ آنجا که در سخنرانی‌های متعدد، این عبارت تکراری را بیان می‌کرد که هر کسی برای حل مشکلات راه‌حلی دارد، به میدان بیاید! او البته هیچ‌گاه به این پرسش پاسخ نداد که اگر خود فاقد برنامه‌ای مشخص برای اداره کشور بود، اساساً چرا وارد عرصه ریاست‌جمهوری شد؟
علاوه بر این، در دو سال اخیر، بخش عمده‌ای از زمان رئیس دولت و ارکان آن صرف برگزاری نشست‌های متعدد با دانشگاهیان و مجموعه‌های مختلف سیاسی و اجتماعی شد. در این جلسات نیز رئیس دولت بارها تأکید داشت که دانشگاه‌ها باید برای حل مشکلات، راهکار ارائه دهند. این رویکرد نیز جلوه دیگری از بی‌برنامگی دولت بود؛ با این حال، در نهایت مشخص نشد که از دل جلسات پرتعداد پزشکیان با استادان دانشگاه، چند راهکار عملی برای حل مشکلات کشور استخراج شد.
در نتیجه همین اوضاع آشفته دولت چهاردهم است که حامیان دولت را به صرافت دستاوردسازی‌های عجیب انداخته است. شفیعیان، از چهره‌های نزدیک به رئیس دولت، اخیراً در توییتی که واکنش‌های گسترده‌ای به دنبال داشت، مواردی چون «رفع حصر کروبی»، «بازگشت چهره‌هایی چون محسن نامجو، بیژن مرتضوی، موسوی خوئینی، فرجامی و یاسر میردامادی به ایران»، «مجوز گرفتن آلبوم شروین حاجی‌پور» و مواردی مشابه را به‌عنوان دستاوردهای دولت چهاردهم معرفی کرده بود.
مصائب بی‌برنامگی
پزشکیان طی دو سال اخیر، در سخنرانی‌های متعدد این عبارت تکراری را مطرح کرده است که هرکس برای حل مشکلات کشور راه‌حلی دارد، به میدان بیاید! با این حال، او هیچ‌گاه به این پرسش پاسخ نداده است که اگر برنامه مشخصی برای اداره کشور نداشت، اساساً چرا وارد عرصه ریاست‌جمهوری شد؟
