نویسنده: علی نقدی
بیژن مرتضوی پس از آنکه چند روز پیش در واکنش به خبر منتشرشده توسط بهمن بابازاده اعلام کرد بازگشتش به ایران شایعه‌ای بیش نیست عصر چهارشنبه هشتم مهرماه از طریق فرودگاه امام خمینی وارد کشور شد.
نکته قابل تأمل این است که مرتضوی این خبر را در یک لایو مشترک با امین فردین که به عنوان پاپاراتزی بدنام فضای مجازی شناخته می‌شود اعلام کرد.
مسئله حائز اهمیت در این میان تحلیل واکنش هیجانی رسانه‌های موسوم به وفاقی است زیرا این رسانه‌ها اخبار مربوط به چهره‌های به اصطلاح فرهنگی و هنری را با آب‌وتاب فراوان منتشر می‌کنند تا سرمایه اجتماعی جریان سیاسی متبوع خود را به‌منظور بی‌اثر کردن حضور خیابانی مردم مبعوث تقویت نمایند.
احتمالاً مسعود بهنود شادمهر عقیلی مارتیک قره‌خانیان و سایرین هم برمی‌گردند تا دولت برای خودش دستاورد جعل کند. این بازگشت‌ها در شرایط کنونی جامعه ما معنایی فراتر از یک سفر ساده شخصی دارد و باید با دقت نظر بیشتری مورد بررسی قرار گیرد زیرا رسانه‌های وفاقی همواره تلاش کرده‌اند تا با بزرگ‌نمایی اخبار حاشیه‌ای افکار عمومی را از مشکلات اصلی و واقعی مردم دور نگه دارند. همه این اتفاقات در حالی رخ می‌دهد که کشور در شرف آغاز یک جنگ دیگر است و قیمت دلار نیز افسار پاره کرده و نگرانی‌های معیشتی عمیقی را برای شهروندان ایجاد نموده است.
در نهایت نباید بازگشت خارج‌نشینان به ایران را به شکلی سهل‌انگارانه تحلیل کرد چرا که این رویدادها در بستر شرایط خاص سیاسی و اقتصادی رخ می‌دهند و هرگونه تفسیر سطحی می‌تواند بحرانی نه‌تنها کمکی به حل مشکلات نمی‌کند؛ بلکه اعتماد عمومی را بیشتر خدشه‌دار می‌سازد.
رسانه‌ها باید به‌جای تمرکز بر حواشی زودگذر به ریشه‌های اصلی نارضایتی‌ها بپردازند و صدای واقعی مردم را منعکس کنند. تنها در این صورت است که می‌توان امیدوار بود جامعه از دام قطبی‌سازی‌های کاذب رهایی یابد و به سمت گفتگوی سازنده حرکت کند.
تحلیلگران هم دراین‌رابطه نباید کوتاهی کنند؛ آن‌ها وظیفه دارند با نگاهی انتقادی و دور از احساسات لحظه‌ای به ارزیابی این پدیده‌ها بپردازند تا از تبدیل‌شدن فرهنگ به ابزار بازی‌های سیاسی جلوگیری شود.به گمراهی افکار عمومی منجر شود. استفاده ابزاری از چهره‌های هنری برای اهداف سیاسی در شرایط
