نویسنده: احسان میرباقری
صبح دیروز، پرواز شرکت فلای‌دوبی که از دبی عازم تل‌آویو بود، پس از وقوع درگیری در کابین خلبان پیام اضطراری ارسال کرد. رسانه‌های اسراییلی از آن به عنوان هواپیماربایی یاد کردند. بسیاری از رسانه‌های دیگر جهان اما آن را به عنوان درگیری و تلاش خلبان برای خودکشی معرفی نمودند. هواپیما در مدت کوتاهی حدود ۱۴ هزار پا کاهش ارتفاع داشت و در نهایت مسیر خود را تغییر داد و در فرودگاه تبوک عربستان سعودی به زمین نشست. با وجود انتشار فیلم‌هایی از هراس مسافران همه آنها سالم ماندند و دو خلبان که تصاویری خونین از آنها منتشر شد نیز برای درمان به بیمارستان منتقل شدند.
اما ماجرا از همان دقایق نخست وارد فضای امنیتی شد. پروپاگاندایی که دولت جنایتکار صهیونیستی برای آن خود را آماده کرده بود با یک پازل دیگر یعنی پرواز جنگنده‌های اسرائیلی ادامه یافت.
در این میان، ایتامار بن‌گویر، وزیر امنیت داخلی اسرائیل، روایت بسیار شدیدتری ارائه کرد و مدعی شد فردی قصد داشته هواپیما را ساقط کند و ۱۸۰ اسرائیلی را به قتل برساند. او در ادامه بر ضرورت ادامه عملیات نظامی اسرائیل علیه ایران و لبنان و غزه گفت و همین سناریو هدف رژیم صهیونیستی برای حمله به ایران را بیشتر پررنگ کرد.
چند روز پیش از این حادثه نیز در بریتانیا، پنج مرد در نزدیکی پایگاه هوایی بازداشت شدند. پایگاهی که در جریان عملیات نظامی آمریکا علیه ایران مورد استفاده قرار گرفته است. سه خودروی مشکوک در اطراف پایگاه شناسایی شد و نیروهای امنیتی بریتانیا وارد عمل شدند. در ادامه، پنج تبعه بریتانیایی بازداشت شدند.
اما موضوع این حادثه نیز دقیقا مشابه حادثه هواپیما بود. رسانه های صهیونیستی این موضوع را به ایران گره زندند.
اما این سناریوها در خلأ سیاسی رخ نداده است. انتخابات پارلمانی اسرائیل برای ۲۷ اکتبر برنامه‌ریزی شده و نتایج نظرسنجی‌های هفته‌های اخیر همچنان از نبود یک اکثریت روشن حکایت دارد. در یکی از نظرسنجی‌های اخیر، دو بلوک اصلی ۵۳ کرسی به دست آوردند. یعنی هر دو فاصله محسوسی با ۶۱ کرسی لازم برای تشکیل دولت داشتند.
در چنین شرایطی، سخنان نتانیاهو درباره احتمال وقوع حمله پیش از انتخابات اهمیت مضاعفی پیدا می‌کند. نخست وزیر جنایتکار رژیم صهیونیستی گفت نشانه‌هایی وجود دارد که ایران ممکن است پیش از انتخابات به این رژیم حمله کنند. این گزافه گویی ها تا حدی بی اساس بود که یائیر لاپید، رقیب انتخاباتی نتانیاهو نیز خواستار ارائه جزئیات درباره این تهدید شد تا مشخص شود این هشدار دقیقاً بر چه اطلاعاتی استوار است.
آنچه در کنار هم قرار دادن این تحولات نشان می‌دهد، ضرورت توجه به یک واقعیت مهم است؛ در شرایطی که رژیم صهیونیستی در آستانه انتخابات با مجموعه‌ای از بحران‌های امنیتی و سیاسی مواجه است، هر حادثه‌ای می‌تواند به ابزاری برای شکل‌دهی به افکار عمومی و توجیه اقدامات بعدی تبدیل شود. از حادثه یک هواپیمای مسافربری و روایت‌های متفاوت درباره علت آن گرفته تا ماجرای بازداشت افراد در نزدیکی یک پایگاه نظامی مورد استفاده آمریکا در انگلیس، وجه مشترک مهمی وجود دارد: سرعت بالای تولید روایت‌های امنیتی و تلاش برای نسبت‌دادن حوادث مبهم به یک دشمن خارجی، پیش از آن‌که تحقیقات مستقل به نتیجه نهایی رسیده باشد.
این مسئله به‌ویژه زمانی اهمیت پیدا می‌کند که چنین روایت‌هایی در فضای ملتهب منطقه و همزمان با افزایش فشارهای سیاسی و نظامی علیه ایران منتشر می‌شوند. نسبت‌دادن هر حادثه‌ای به ایران، حتی پیش از اثبات نقش تهران، می‌تواند زمینه لازم را برای ایجاد اجماع سیاسی، افزایش فشار بین‌المللی و توجیه اقدامات نظامی فراهم کند. تجربه سال‌های گذشته نیز نشان داده است که عملیات روانی و جنگ روایت‌ها، بخش جدایی‌ناپذیر منازعه میان ایران و رژیم صهیونیستی است. آنچه برای تهران اهمیت دارد، حفظ آمادگی، رصد دقیق تحولات و جلوگیری از شکل‌گیری غافلگیری راهبردی است؛ چراکه در شرایط فعلی، ممکن است خودِ یک حادثه مبهم، بیش از اصل حادثه، به بخشی از یک منازعه بزرگ‌تر بر سر روایت، افکار عمومی و تصمیم‌سازی سیاسی تبدیل شود.
انتخابات در بن‌بست
سناریوهای پرچم دروغین رژیم صهیونیستی علیه ایران بیهدف دنبال نمی‌شود. انتخابات پارلمانی اسرائیل برای ۲۷ اکتبر برنامه‌ریزی شده و نتایج نظرسنجی‌های هفته‌های اخیر همچنان از نبود یک اکثریت روشن حکایت دارد. در یکی از نظرسنجی‌های اخیر، دو بلوک اصلی ۵۳ کرسی به دست آوردند. یعنی هر دو فاصله محسوسی با ۶۱ کرسی لازم برای تشکیل دولت داشتند. در چنین شرایطی، سخنان و مواضع نخست وزیر جنایتکار رژیم صهیونیستی نشان دهنده یک آماده سازی برای افکار عمومی است تا در صورت احتمال از دست دادن انتخابات، یک حمله دیگر را آغاز کند.
