- نویسنده: مسعود حنیفی
پیشتر در گزارشی در «نوبنیاد» هشدار داده بودیم که تبعات «وفاق سیاسی» میتواند دامنگیر استیجهای تجمعات شبانه نیز بشود و در صورت غلبه نگاه مناسبتمحور و کمهزینه، تجمعات انقلابی را از کارکرد اصلی خود دور کند. حالا پس از گذشت چند ماه از انتشار آن گزارش، سیدرضا نریمانی، مداح انقلابی، با انتشار چند رشته استوری در صفحه اینستاگرام خود نسبت به همین وضعیت اعتراض کرده و از همصنفان خود خواسته است مطالبات مردم را برای حفظ تریبون، منحرف نکنند.
نریمانی در بخشی از نوشتههای خود با اعتراض به سیاستهای دستگاه دیپلماسی و عدم مطالبه خون رهبر شهید و مذاکراه با قاتلان ایشان، از محدود شدن تریبونش به دلیل صدور اینگونه مطالبات سخن گفته و با اشاره به شرایط موجود، این پرسش را مطرح کرده که چرا باید به جای پرداختن به مطالبات مردم، مسیر دیگری در پیش گرفته شود. او همچنین به برگزاری برخی برنامههای مذهبی با شکل و شمایل کنسرت و تولید نماهنگهایی اشاره کرده که به اعتقاد او نمیتواند جایگزین مطالبهگری صریح و بیان دغدغههای جامعه شود.
نوشتههای نریمانی افشاگر نقش پیوست فرهنگی و رسانهای جریان تسلیم و مذاکره است. درواقع آنچه از این گفتهها استنباط میشود این است که تریبون انقلاب از دست گفتمان اصلی انقلاب در حال خارج شدن است و در نتیجه با همین پیوست رسانهای است که میتوان در آرامش کامل با قاتل رهبر شهید به مذاکره و نرد عشق باخت.
همگان به یاد داریم که وقتی در طول ایام جنگ رمضان اخبار مذاکره در پشت پرده مردم مبعوث را حساس میکرد، عدهای از مادحین و تریبونداران به جای اینکه منعکس کننده نگرانیهای ملت مبعوث باشند، با بیان کردن گزارههای واهی نظیر: «همهچیز با رهبری هماهنگ است» یا «برخی زیر کولر نشستهاند» مردم را ساکت میکردند و بخش دیگری از تریبونداران تبدیل به کمپین انتخاباتی شده و خداقوتگوی مذاکرهکنندکان شدند.
آنچه نریمانی بیان کرد و نتوانست در قبال آن سکون کند، نقش پیوست فرهنگی-رسانهای تریبونداران تجمعات شبانه بود که در نهایت منجر به تقدیس مذاکره و انحراف افکار مردم مبعوث شد.
شاید زمان آن رسیده که مردم مبعوث، استیج انقلاب را دوباره به صدای انقلاب تحویل دهند تا از مطالبات به حقشان دفاع کنند.
