- نویسنده: مسعود حنیفی
با توجه به اینکه حدود ده روز تا پایان مهلت معرفی نماینده سینمای ایران به اسکار باقی مانده است، به نظر میرسد فیلمهای متقاضی برای اکران کوتاهمدت وارد چرخه نمایش شدهاند. بر این اساس، فیلم دانههای انگور، ساخته ابراهیم ابراهیمیان با بازی رضا عطاران و نوید محمدزاده و تهیهکنندگی ابراهیم عامریان، اکران خود را طبق آنچه در سمفا ثبت شده، از امروز بیست و نهم شهریورماه بهشکل بیسروصدا و تنها در یک سالن سینمایی آغاز کرده است. همچنین در شورای صنفی نمایش، موضوع اکران محدود فیلم سرزمین فرشتهها به کارگردانی بابک خواجهپاشا مطرح است و این اثر با موضوع کودکان غزه قرار است برای شرکت در کمیته معرفی فیلم به اسکار روی پرده رود. حتی این امکان وجود دارد که فیلم غذای نیمروز، اثر جدید مجید مجیدی هم به عنوان نماینده ایران در اسکار مطرح شود.
اما باید گفت براساس قوانین جدید آکادمی علوم و هنرهای سینمایی، پذیرش فیلم در بخش بینالملل منوط به ارسال آن از طرف نهادهای رسمی سینمایی در کشور مبدأ نیست که همین مسئله تماماً به ضرر سینمای داخل تمام میشود. این یعنی آکادمی ممکن است دست سینمای زیرزمینی را برای حضور در بخش غیرانگلیسیزبان این مراسم در قالب نماینده رسمی ایران باز بگذارد و جریان رسمی که با مرارت و همینطور گذر از سد پروانه ساخت و نمایش کار میکند را نادیده بگیرد.
مضاف بر این، حضور در اسکار و کسب جوایز متعدد تاکنون چه کارکردی برای بازیگران سینمای ایران جز قبول معیارهای آمریکایی و اروپایی و کاربست آنها در متن فیلمها داشته است؟ مطلقاً هیچ. حضور در این رویداد دردی از ما دوا نمیکند و اینکه خیلیها دوست دارند در آن حضور داشته باشند تنها به منافع شخصیشان بازمیگردد. درحالیکه این رقابت فقط باعث میشود معیارهای غربی را بدون آن که منافع و تفکر ما را بازتاب دهد بهراحتی بپذیریم و اسب تروای آمریکا و اروپا را به داخل ایرانشهر راه دهیم. در واقع این جشنها و جشنوارهها تنها یک سراب بزرگ برای کسانی هستند که تصور میکنند با دیده شدن در این رویدادها به موفقیت واقعی دست پیدا خواهند کرد، اما باید گفت که واقعیت چیز دیگری است. سینمای ما نیازمند توجه درونی و حل مشکلات اساسی خود است، نه خیره شدن به ویترینهای خارجی. این مسئله باعث اتلاف وقت و انرژی هنرمندان ما خواهد شد و در نهایت هیچ سود واقعی برای بدنه اصلی این مدیوم نخواهد داشت.
