پس از امضای تفاهمنامه اسلام اباد در 27 مرداد 1405، وضعیت منطقه وکنشگری جبهه مقاومت در تقابل با جبهه آمریکایی با تغییراتی ملموسی مواجه شد. تغییراتی که منجر به خنثیسازی اهرمهای فشار ایران گردید.
در همین راستا عبور و مرور نفت از تنگه هرمز نسبت به قبل از تفاهمنامه افزایش، میزان برداشت از ذخایر نفتی آمریکا از 10 میلیون بشکه در هفته به میانگین هفتهای 3 میلیون بشکه رسید و طبق آخرین دادههای انتشار یافته از «اداره اطلاعات انرژی آمریکا» در هفته اخیر، فقط ۱,۲ میلیون بشکه کاهش یافته است و قیمت نفت زیر 90 دلار تثبیت شد و در همین وضعیت شاهد نقض تفاهمنامه و تجاوز دوباره ارتش تروریستی آمریکا به خاک کشورمان و تشدید تحریمهای اقتصادی و محاصره دریایی شدیم.
شرایط دیپلماسی کشورمان و جنگ روانی دشمن بعد از تفاهمنامه اسلامآباد به گونهای بود که با پایین آمدن قیمت نفت به زیر 90 دلار، تهدید، رجزخوانی و التهاب آفرینی مقامات آمریکایی نسبت به ایران به اوج خود رسید ودر عین حال برخی از مقامات و جریانات سیاسی در داخل کشور همزمان با پالس ضعف به دشمن نه تنها به تشدید فشارهای ارتش تروریستی آمریکا به کشور دامن زدند بلکه زمینه جسارت کشورهای اروپایی به کشور را نیز فراهم کردند.
در واقع امضای تفاهمنامه به ترامپ این فرصت را داد که مسیر عمانی را در تنگه هرمز ایجاد کرده و با عبور ۲۵۰ میلیون بشکه نفت غیرایرانی از تنگه، فشار را از روی مخازن راهبردی نفت آمریکا کم کند.
همچنین کشورهایی که در میانه جنگ رمضان صریحا اعلان داشتند که در همکاری نظامی با آمریکا در مقابله با ایران همراهی نمیکنند، بعد از تفاهمنامه و دریافت موضع ضعف ایران، دچار تغییر رویکرد شدند. از جمله جسارت و حمله اوکراین به یک کشتی ایرانی و اخیرا نیز همراهی اروپایی ها با آمریکا در تصویب قطعنامه علیه برنامه هستهای ایران در شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی.
اما این وضعیت زمانی بدتر تلقی میشد که شرایط به قبل از امضای تفاهمنامه برنمیگشت! به گونهای که حسرت نفت 100 دلاری طی هفتههای اخیر در کنار تهدیدات و رجزخوانی های ترامپ موجب خدشهدار شدن عزت ملی کشورمان شده بود.
با این حال و پس از آرایش هجومی میدان از سوی رهبر معظم انقلاب و انتصاب فرماندهان و تغییر دبیر شورای عالی امنیت ملی شاهد تغییرات ملموس و راهبردی در مواجهه با آمریکا شدیم. در همین راستا سرلشکر رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی در 1 شهریور 1405 با اشاره به تجربه چند دور مذاکره و بدعهدی آمریکا از اصلاح رویکرد دیپلماسی خبر داده و اظهار داشته بود: «بهشدت نیاز داریم که در رفتار دیپلماتیک خودمان اصلاحاتی انجام بدهم و حتماً در مسئله اداره و شیوه جنگ تغییراتی خواهیم داد و همچنین در رفتار دیپلماتیک ایران تحولات و تغییراتی صورت خواهد گرفت.»
مروری بر واکنشها و اقدامات اخیر نیروهای مسلح کشورمان در میدان طی هفته اخیر از جمله حمله موشکی به ناو آمریکایی، موشکباران پایگاههای آمریکایی منطقه بویژه اردن و شکار ارزشمند یک زیردریایی فوق پیشرفته آمریکایی در آبهای خلیج فارس، مورد اصابت قرار دادن شناور بدون سرنشین جاسوسی ارتش تروریست آمریکایی با نام سیلدرون و با شماره بدنه 5838 در تنگه هرمز و پامپ قیمت نفت به بالای 100 دلار و رسیدن به سقف روانی 110 دلار در شامگاه پنجشنبه حاکی از بازگشت موقعیت ایران به شرایط پیش از تفاهمنامه است. موقعیتی که حفظ آن برای پایان دادن به جنگ و تحت فشار قرار دادن دشمن آمریکایی به شدت ضروری به نظر میرسد.
مروری بر مواضع مقامات آمریکایی، ثابت کرده است که آمریکایی ها هنگامی که قیمت نفت به زیر 90 دلار میرسد تهدیدات و جنگ روانی خود را افزایش میدهند و زمانی که این سقف روانی به بالای 100 دلار میرسد با خبردرمانی و سخن گفتن از بازگشت به توافق به دنبال کاهش قیمت نفت هستند. بویژه اینکه به نظر میرسد تحرکات روزگذشته «عاصم منیر» و «شهباز شریف»در«منازعه ایران_آمریکا» صرفا با درخواست آمریکا صورت گرفته و برای کنترل قیمت نفت با اثرِ روانی دیدار و تماس تلفنی مقامات پاکستانی با مقامات ایران است و کارکرد دیگری ندارد و در واکنش به همین اخبار و تحرکات قیمت نفت روز گذشته با کاهش 6 دلاری از 110 به 104 دلار رسید.
به نظر میرسد آن جریانی که بر خلاف «علی الاصول» راهبرد و رویکردی دیگر در مواجه با آمریکا در پیش گرفته بود اکنون نیز از زمان تغییر دبیر شعام، از متن کار تا حدودی کنار گذاشته شده است و در همین راستا و با توجه به اتفاقات اخیر در منطقه و عملیاتهای رعدآسای نیروهای مسلح کشورمان دوباره اوضاع به نفع جبهه مقاومت تغییر کرده است.
"عراقچی" دیپلماسی خودش را اصلاح نکند بازخواست خواهد شد!
روح الله نجابت خطاب به عراقچی نوشت: آقای وزیر! دشمن، دیپلماسیِ شما را به ابزاری برای کنترل قیمت نفت و سلاحی علیه مجاهدان تبدیل کرده است. این سبک دیپلماسی اگر فورا خود را اصلاح نکند، بازخواست خواهد شد.
