یکی از مهم ترین واحدهای درسی رشته حقوق، موضوع حقوق بین الملل عمومی است که در آن به تعریف و تبیین مفهوم کلی حقوق بین المل پرداخته می شود.ستون فقرات حقوق بین الملل نیز در مفهومی به نام اعضای جامعه بین الملل قرار دارد که رکن اصلی جامعه بین الملل نیز در مفهوم کشور قرار دارد.
به عبارت بهتر کشور اصلی ترین موجودی است که هدف مستقیم قواعد و اصول حقوق بین الملل قرار می گیرد و به همین علت مفهوم کشور را دارای شخصیت حقوقی دانسته و آن را جز اشخاص اصلی و تابع اساسی حقوق بین الملل برمی شمارند. طبق یک نظریه کلاسیک، حقوق بین الملل منحصرا بر روابط کشورها حاکمیت دارد و به این معنا پیکره جامعه بین الملل را کشورها تشکیل می دهند، لذا کشور یا دولت به معنای state )به مفهوم عام( کامل ترین سازمان سیاسی است که از سه رکن سرزمین مشخص، عنصر ملت یا عنصر انسانی و مولفه قدرت سیاسی تشکیل شده است.کشور در این حالت دارای استقلال و حاکمیت کامل بوده و اهلیت برقراری روابط با سایر کشورها را دارد. در این تعریف سرزمین با مرزها و حدود ثابت و معین مشتمل بر مناطق جغرافیایی خشکی و آبی و هوایی است که از اجزا تشکیل دهنده سرزمین به شمار می رود. در مورد ماهیت حقوقی سرزمین نظرات گوناگونی ابراز شده که مهمترین آن نظریه صلاحیت سرزمینی است که به اختصار عبارت است از محدوده سرزمینی که کشور می تواند صلاحیت خود را به طور موثر در آن اعمال کند. علاوه بر مولفه های سرزمینی و ملت که از عناصر موثر ایجاد کشور می باشد مولفه قدرت حکومت یا قدرت سیاسی ضلع سوم تشکیل دهنده کشور بوده و بدین ترتیب جمع اضلاع ملت، سرزمین و قدرت حاکمیت مثلث تجزیه ناپذیر یک کشور را شکل می دهد.
اشارات فوق فی الواقع مقدمه ای است بر این نکته که رهبر معظم شهید مفهوم کشور را به خوبی شناخته بودند، به نحوی که برای صیانت و حراست از ایران برنامه ریزی های متعددی داشتند. ایشان با تسلط بر تاریخ معاصر بالاخص اشغال کشور ایران در جنگ های جهانی اول و دوم تهدید مجدد دشمنان را به دلیل مزیت های متعدد ژئوپلیتیک، منابع نفتی و معدنی، اتصال به آب های بین المللی به ویژه تنگه هرمز قطعی برمی شمردند و به همین علت با درک صحیح از موقعیت ایران و همچنین اثرگذاری نظام اسلامی بر امت اسلامی تلاش خود را با ارتقاء قدرت دفاعی برای حفاظت از این آب و خاک متمرکز کرده بودند.