ایمان عظیمی
اگر فکر میکنید که خوانندگان بیکیفیت ایرانی حاضر در لسآنجلس زندگی سختی در آن سوی آبها دارند، سخت در اشتباهید. آنها با وجود فاصله فیزیکی و جغرافیایی زیاد از ایران، همچنان به جیب مردم داخل چشم دوختهاند و با فروختن نوستالژی و رویا، جیب عشاق چشموگوشبسته خود را خالی میکنند. آنهم درحالیکه قیمت بلیت بندها، گروهها و خوانندههای باکیفیت خارجی از آنها حتی در صورت گرانتر بودن معقولتر است. سوای مسائل اقتصادی که پرداختن به آن خالی از لطف نیست، باید گفت که سلبریتیها فراری با وجود زندگی در آمریکا و اروپا هنوز نتوانستهاند مستقل شوند و چشمشان دائم به ریالی که در ترکیه، دبی و اروپا نقد و در حلقشان ریخته میشود دوخته شده است.
در نوروز ۱۴۰۵، قرار بود کنسرتهای بزرگی در استانبول و دبی برگزار شود. برخی از این اجراها، بهخاطر حمله وحشیانه آمریکا و رژیم صهیونی به ایران لغو شدند، اما پیش از لغو، قیمتها به این شکل بود: قیمت بلیت کنسرت شادمهر عقیلی از ۱۳۸ دلار (حدود ۱۹.۵ میلیون تومان) شروع میشد و بسته به جایگاه به ۳۰۸ دلار (حدود ۴۴ میلیون تومان) میرسید. در برخی منابع دیگر نیز قیمتهای پایه ۱۳۸، ۱۵۸ و ۱۷۸ دلاری برای این کنسرت ذکر شده بود. کنسرت یار غار رضا پهلوی، یعنی ابراهیم حامدی قرار بود در سالن کوکاکولا آرنا دبی برگزار شود که معمولاً قیمت بلیت چنین سالنهایی برای خوانندگان ایرانی در همین بازه ۱۵۰ تا ۳۰۰ دلار قرار میگیرد. این یعنی کسانی در ایران ما هستند و زندگی میکنند که حاضرند برای یک سانس کنسرت به خود و زندگیشان سختی بدهند و پول بیزبان را در جیب کسانی بریزند که هیچ تعهد و عشقی به وطن ندارند و از ایرانی بودن، تنها فارسی حرف زدن را یاد گرفتهاند. همه این اتفاقات درحالی رقم میخورد که ما در کشور خود، خواننده خوب و با استعداد کم نداریم و آنها میتوانند با هزینههای بهمراتب کمتری مردم و دوستداران موسیقی پاپ و عامهپسند را سرگرم کنند. گویا نوستالژی در حال حاضر سایه سنگینش را روی زندگی این طیف از مردم انداخته و دستبردار جامعه آماریاش نیست.
وقتی تیلور سوئیفت و شکیرا از جماعت ایراندوست ظاهربین منصفترند
میانگین قیمت بلیت برای ۱۰۰ تور برتر جهانی در سال ۲۰۲۴ حدود ۱۳۶ دلار بوده که نسبت به سال ۲۰۱۹ افزایش ۵۰ درصدی داشته است. در سال ۲۰۲۶ نیز میانگین قیمت بلیت کنسرتها در آمریکا حدود ۱۹۳ دلار گزارش شده است. قیمت رسمی بلیتهای تور تیلور سوئیفت در آمریکا بین ۴۹ تا ۴۹۹ دلار و در اروپا بین ۶۹ تا ۴۹۹ یورو در سال جدید میلادی گزارش شده و این تفاوت نهتنها فاحش نیست بلکه کاملا منطقی بهنظر میرسد، بهطوریکه اگر فقط به عدد دلاری نگاه کنیم (مثلاً ۱۵۰ تا ۳۰۰ دلار)، قیمت بلیت خوانندگان ایرانی تفاوت زیادی با میانگین جهانی (۱۳۶ تا ۱۹۳ دلار) یا بلیت خوانندگان بزرگ خارجی ندارد. اما این گرانی چند دلیل است که یکی از آنها سقوط ارزش ریال با تلاشهای مستمر دوستداران غرب در داخل و خارج از کشور است. گویا دستهای پیدا و پنهانی وجود دارد که تلاش میکنند ایرانیان را از هر جنس مرغوب و غیرمرغوبی که در داخل تولید و عرضه میشود دلزده و حتی منزجر کنند تا همچنان دل به اغیار ببندند و تمایل بازگشت به دوران منحوس پهلوی را داشته باشند. موسیقی و فرهنگ پاپ دهه پنجاهی هم از این قاعده بههیچوجه مستثنی نیست. طبیعی است که سقوط قیمت دلار موجب تقبل هزینههای بیشتر در خصوص خرید بلیت کنسرت خوانندههای آنور آبی میشود، اما فهم این مسئله تنها به اقتصاد هنر بازنمیگردد. در اینجا اقتصاد سیاسی مخالفت هم دخیل است.