رژیم کودککش صهیونیستی با تجاوز آشکار به ضاحیه جنوبی بیروت یعنی قلب تپنده مقاومت اسلامی لبنان، خط قرمزهای اعلامشده جبهه مقاومت و جمهوری اسلامی ایران را زیر پا گذاشت. این حمله هوایی که روز گذشته انجام شد و نتانیاهو شخصاً مسئولیت آن را پذیرفته، دقیقاً همان سناریوی مورد هشدار مقامات ایرانی بود.
چند روز پیش، وقتی رژیم صهیونیستی برای ساکنان ضاحیه هشدار تخلیه صادر کرد، قرارگاه مرکزی خاتمالانبیا (ص) به فرماندهی سرلشکر علی عبداللهی با صدور بیانیهای قاطع، به ساکنان شمال سرزمینهای اشغالی و شهرکهای نظامی هشدار داد که در صورت حمله به ضاحیه و بیروت، آن مناطق را تخلیه کنند. این هشدار صریح و انقلابی، پیام روشنی داشت: هر تعرضی به قلب مقاومت، با پاسخ آتشین مواجه خواهد شد. حالا که رژیم این خط قرمز را شکسته، وقت آن رسیده که وعدههای قرارگاه خاتمالانبیا عملی شود و شمال فلسطین اشغالی به جهنم تبدیل گردد.
همان زمان اسماعیل قاآنی فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران، نیز بر حمایت همهجانبه از حزبالله تأکید کرد و هشدار داد که ادامه شرارتهای صهیونیستها در لبنان و غزه، هزینههای سنگینی برای رژیم خواهد داشت. محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی و رئیس تیم مذاکراتی ایران هم اعلام کرد که اگر جنایات ادامه یابد، نه تنها مذاکرات متوقف میشود بلکه ایران در برابر رژیم ایستادگی خواهد کرد. اکنون زمانی است که این قولها نباید در حد حرف بماند؛ مقاومت اقتضا میکند که امروز بیش از همیشه به وعدهها عمل شود.
اما چرا باید پاسخ داد؟ ضاحیه نماد عزت، اقتدار و بازدارندگی جبهه مقاومت است. سکوت در برابر این تجاوز، دعوت به تجاوزهای بیشتر امضای نابودی یا حداقل تضعیف گسترده خزب الله و شیعیان در این منطقه خواهد بود. ملت ایران انتظار دارند که وعدههای فرماندهان عملی شود. پاسخ باید هوشمندانه، قاطع و متناسب با عمق جنایت باشد تا رژیم صهیونیستی و حامیانش جرات پیشروی بیشتر نکنند. در صورتی که تهران این عبور از خط قرمز را بیپاسخ بگذارد معادله جدید به ضرر محور مقاومت به منطقه تحمیل میشود؛ به این معنا که حتی پس از توافق احتمالی و گنجانده شدن نام لبنان در آن باز هم حملات این چنینی به ضاحیه نقض توافق محسوب نمیشود و ادامه خواهد داشت، کمااینکه امروز حملات به حاشیه جنوبی لبنان از منظر برخی به عنوان نقض آتشبس معنا نمیشود.
در شرایط کنونی ثانیههای حساس در حال طی شدن است، ایران میتواند با پاسخ سنگین و دندان شکن نظم امنیتی مورد نظر خود را به طرف اسراییلی تحمیل کند یا آنکه با انفعال خود شاهد آن باشد که سنگر لبنان نیز مانند سوریه از دست برود و بر عمق استراتژیک رژیم صهیونی افزوده شود و از بازدارندگی ایران کاسته شود. وقت اقدام است.