یادداشت اخیر ظریف در نشریه آمریکایی فارنافرز بشدت انتقادبرانگیز شد. او که پس از اخراج از دولت پزشکیان بهخاطر قانون انتصاب مسئولان به مشاغل حساس، به حاشیه سیاست رفتهبود، در پی حضور در اجلاس اخیر دوحه و دیدار با چهرههای ارشد نایاک، رویه متفاوتی را در پیش گرفتهاست.
از جمله برنامههای مجمع دوحه2025 که ظریف در آن شرکت داشته، «پنل ایران و محیط امنیتی در حال تغییر منطقه» بود؛ این پنل به میزبانی و اجرای تریتا پارسی درباره موضوعاتی چون روابط ایران و آمریکا و همینطور مسائل منطقهای برگزار شد. تریتا پارسی بنیانگذار و رئیس پیشین موسسه نایاک است. مجموعهای نزدیک به ظریف که در زمان برجام نقشآفرینی گستردهای داشت.
آبان 94 در جریان اجلاس نایاک در آمریکا گفته شد که این مجموعه در برجام نقش مهمي را ايفا نموده و برای تسریع در روند آن، 50 مؤسسه و 150 فرد ايراني ـ امريكايي را در اين موضوع به كار گرفته است. خود ظریف سال 1402 و در گفتگویی در کلابهاوس گفتهبود: « همکاری من با نایاک (در دوره نمایندگی ایران در سازمان ملل) در حد ارایه اطلاعات بود.»
موضوعی که مشهود است تغییر رویکرد ظریف پس از حضور در این اجلاس بود؛ از افزایش فعالیت در شبکه ایکس(توییتر) و تلاش برای دوقطبیسازی سیاسی تا نگارش و انتشار یادداشت انتقادبرانگیز در فارنافرز.
ظریف در این یادداشت، ضمن پیشنهاد نقشه راهی جدید به ایران و آمریکا برای بنبستشکنی طبق تجربه شکستخورده برجام، مدعی شد اقدامات دفاعی ایران، اغلب ناخواسته به سود قدرتهای متخاصم تمام میشود چرا که روایتهای آنها برای امنیتیسازی ایران را تقویت میکند!
نکته قابل توجه در این یادداشت، نشانه رفتن انگشت اتهام امنیتیسازی به سمت ایران و سپس خطاب قرار دادن فضای سیاسی داخل کشور بود تا غرب؛ آنجا که ظریف مینویسد: «شکستن چرخه امنیتیسازی، از داخل و با ایجاد یک اجماع گسترده داخلی آغاز شد. ایران میتواند دوباره چنین اجماعی را ایجاد کند، اما انجام این کار مستلزم ایجاد یک گفتگوی ملی بین گروههای سیاسی، جناحهای اجتماعی و عموم مردم است.»