زهرا بهروزآذر، معاون امور زنان و خانواده رئیس دولت چهاردهم، عصر روز پنجشنبه ۹ دیماه با حضور در زندان زنان استان تهران (قرچک)، از زنانی بازدید کرد که در جریان اغتشاشات ۱۸ و ۱۹ دیماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدهاند.
وی مدعی شد این بازدید در پی دستور رئیسدولت و با هدف پیگیری وضعیت آسیبدیدگان اغتشاشات اخیر انجام شده است؛ اما به نظر میرسد معاون امور زنان و خانواده در انجام وظایفی که از او انتظار میرود، گرفتار نگاهی تکبعدی و گزینشی نسبت به زنان آسیبدیده شده است.
بهروزآذر در حالی به بازدید از زندان زنان حاضر در اغتشاشات میپردازد که تاکنون هیچ دیداری با خانوادههای شهدای فتنه اخیر نداشته است؛ خانوادههایی داغدار که با از دست دادن همسر، پدر یا فرزند خود، زخمی عمیق و جبرانناپذیر را متحمل شدهاند.
وی در جریان این بازدید اظهار داشت: «همانطور که رسیدگی به خانوادههای جانباختگان وظیفه ماست، زنان بازداشتشده، بهویژه زنانی که مسئولیت مادری بر عهده دارند نیز از گروههای هدف پیگیریهای دولت هستند.» با این حال، اگر ایشان به شأن و جایگاه مادری اذعان دارند، این پرسش جدی مطرح است که چگونه نسبت به مادران شهدای حوادث اخیر دچار غفلت شدهاند؟
این رویکرد بیش از آنکه یک سیاست حمایتی به نظر برسد، مصداق تبعیض آشکار در رسیدگی به امور زنان است. آیا زنان آسیبدیده، صرفاً همان افرادی هستند که در اغتشاشات حضور داشتهاند؟ اگر پاسخ منفی است، چرا اولویت همدلی و حضور میدانی، شامل حال خانوادههای شهدا نشده است؟