در وضعیت کنونی لبنان تحت فشار دوگانهای قرار دارد: از بیرون، حملات و ضربات پراکندهٔ رژیم صهیونیستی به جنوب و برخی نقاط مرزی که هدفشان فرسایش توان رزمی حزبالله و جلوگیری از بازسازی توان موشکی و عملیاتی این گروه است؛ و از داخل، فشارهای سیاسی و دولتی که با هدف قانونیسازی انتقال سلاحها به انحصار دولت و خلع سلاح حزبالله دنبال میشود. این فشار داخلی-خارجی همافزایی میکند و لبنان را در موقعیتی قرار میدهد که همزمان باید با تهدید نظامی روبهرو شود و هم ملاحظات سیاسی داخلی را مدیریت کند.
به نظر میرسد رژیم صهیونیستی با این حملات نهایت نیتش را حفظ برتری نظامی و پیشگیری از امکان تجدید قوای حزبالله قرار داده است؛ یعنی هدف اصلی محدودکردن توان بازدارندگی حریف تا از بروز تهدیدات فراگیر آینده جلوگیری کند. در عین حال شواهد حاکی است که تلآویو منتظرِ کوچکترین واکنش نظامی از سوی حزبالله است تا با استناد به آن، مجوز و مشروعیت عمومی برای یک «مرحلهٔ بعدی» از حملات گستردهتر را بسازد؛ سناریویی که میتواند به یک تشدید سریع و گسترده منجر شود. این وضعیت یک بازی خطرناک صبر و آزمایش حد آستانه را شکل داده است که نتیجهاش عمدتاً به رفتار طرف مقابل بستگی دارد.
از منظر حزبالله، اکنون یکجابهجایی راهبردی ضروری است: یا ادامه دادن به سیاست نسبتاً عدمپاسخ نظامیِ مشروط که ممکن است به استمرار فشارها و فرسایش تدریجی توان منجر شود، یا انتخاب مسیر مقابلهٔ فعال و عملیاتِ تاکتیکی-عملیاتی برای بازسازی سریع توازن بازدارندگی. انتخاب دوم — اگرچه میتواند توان بازدارندگی را بازسازی کند — مستلزم ورود به فاز عملیاتی سخت است و احتمال تشدید درگیری و تابآوری کمتر لبنان را بالا میبرد. به نظر میرسد حزبالله خود را برای چنین گزینهای مسلح نگه داشته است، اما این انتخاب هزینهها و ریسکهای سیاسی، انسانی و منطقهای سنگینی به همراه خواهد داشت.
البته این موضوع حائز اهمیت است که شیخ نعیم قاسم دبیرکل حزب الله لبنان در بخشی از سخنرانی اخیر خود اینگونه بیان مواضع کردند که «ما قادر به رویارویی با اسرائیل هستیم و این امر ادامه دارد» و این موضوع تا حدودی نشان دهنده این امر است که سناریو درگیری بین رژیم صهیونیستی و حزب الله محتملتر میباشد.
در جمعبندی، نقطه تعیینکننده اکنون پیش روی حزبالله است: ادامهٔ سکوت نسبی و تحمل فشارها بهقصد حفظ ثباتِ نسبی اما از دستدادن تدریجی توان، یا بازگشت به عملیاتِ فعال بهمنظور احیای توازن و بازدارندگی، که هر گزینه پیامدهای مشخصی در سطح داخلی (افزایش شکافهای سیاسی در لبنان) و منطقهای (گسترش احتمالی درگیری به جبهههای دیگر) خواهد داشت. انتظار میرود واکنش حزبالله، محور محاسبات تلآویو، بیروت، آمریکا و ایران شود؛ و تا زمان تعیین این واکنش، شرایط مرز و فضای سیاسی لبنان در حالت ناپایدار و حساس باقی خواهد ماند.